seorng insan...

         
dia...
insan yg sering buat aku ketawa..
dgn senyumannya...
dia sering menemaniku dikala aq kesusahan...
walaupon..kekadang aq rse yg..dia terlalu baik utk aq..
tpy..
die x kesah...
disaat aq menangis..
dia pasti ada utk mengambil berat..
cuba utk menemaniku...
walaupun..ada halangan..
tpy..dia hadapi...
die ttp cuba utk mencariku..
seperti dlm gelap...
disebabkn ketabahan nya itu..
aq menyayangi dia...
dn bgy aq...
dia lh chya yg menerangi hidupku..
selamanya...
                                                                                                                  ikhlas dri hati kecil...
                                                                                                                           ara..